De
Europese Dienstenrichtlijn is eind 2006 door alle lidstaten van
de Europese Unie
aangenomen en moet voor 28 december 2009 door ieder land
afzonderlijk geïmplementeerd zijn. Het doel van de
Dienstenrichtlijn is dat dienstverleners zoals reclamebureaus en
architecten, gemakkelijker dan nu overal in de EU aan de slag
kunnen. Het is voor dienstverleners soms lastig om in andere
EU-lidstaten aan de slag te gaan. De Europese Dienstenrichtlijn
brengt hierin verandering.
De richtlijn neemt belemmeringen zoals regelgeving, administratieve lasten en hoge kosten weg of vermindert ze. Daardoor kunnen bijvoorbeeld glazenwassers, ICT-consultants en horecaondernemers gemakkelijk in andere EU-landen ondernemen. Dit bevordert de concurrentie, economische groei en werkgelegenheid in Europa, en daarmee in Nederland. Consumenten krijgen ook meer informatie over wat er te koop is, en ze krijgen een ruimere keuze doordat er meer aanbieders zijn. Zodoende verbetert de positie van de consument.
De richtlijn neemt belemmeringen zoals regelgeving, administratieve lasten en hoge kosten weg of vermindert ze. Daardoor kunnen bijvoorbeeld glazenwassers, ICT-consultants en horecaondernemers gemakkelijk in andere EU-landen ondernemen. Dit bevordert de concurrentie, economische groei en werkgelegenheid in Europa, en daarmee in Nederland. Consumenten krijgen ook meer informatie over wat er te koop is, en ze krijgen een ruimere keuze doordat er meer aanbieders zijn. Zodoende verbetert de positie van de consument.
De Europese Dienstenrichtlijn is van belang voor uiteenlopende
partijen. Totdat de invoering klaar is, zijn het vooral de
verschillende overheden, toezichthouders, handhavingsautoriteiten,
bedrijf- en productschappen en beroepsorganisaties die met de
richtlijn te maken hebben. Zij hebben een taak bij de realisatie
van de richtlijn in Nederland. Vanaf 2010 krijgen bedrijven en
consumenten te maken met de Dienstenrichtlijn en met de kansen,
mogelijkheden en nieuwe verplichtingen die deze met zich
meebrengt.